Ja antycypuję, Ty antycypujesz, On antycypuje, ale to jeszcze nic…

Dziś będzie o ulubionym słowie niezal krytyków muzycznych. Podstawie (tak mniemam po lekturze) tak zwanego niezal writingu.

Antycypować – 1. przewidywać, przypuszczać, przedwcześnie wykonywać 2. w filozofii: przyjmować jakiś pogląd z góry, nie licząc się z doświadczeniem

Antycypacja – wyprzedzanie, przewidywanie, zakładanie czegoś jeszcze nie istniejącego; pogląd jeszcze nie udowodniony, ale słuszny i znajdujący później swoje potwierdzenie

Mnie drażni na przykład lans na Papa Dance, pod tytułem „ale fajne, kicz lat 80., antycypacja disco-polo, tandeta po maksie, mrugamy okiem, bawimy się po pijaku, jesteśmy Warszafka”.

SAMA TREŚĆ: Snobizm


„No Excuses” Air France jako antycypacja stylu Toro Y Moi czy Washed Out = nie do udowodnienia.

substanceonly


Po latach jeszcze wyraźniej widać, że to na pewno oni
antycypowali nu-indie a la Arcade Fire („Meet Me in the Basement”), ale też jakie to jest momentami totalnie Dino Jr., nie tylko trochę i nie tylko wokalnie.

substanceonly


Wreszcie finał: błyskotliwy cover kuriozalnie obleśnego numeru Detroit Grand Pubahs, „Sandwiches”, z boskim meloszeptem wokalistki, która brzmi jak zmęczona, senna i kompletnie skuta wersja Nadsroic. Chciałbym rzec, że całość
antycypuje charts-r&b z 2040 roku, ale na parę dni przed startem nowej dekady i premierą Causers nie ma się już co krygować: przyszłość nareszcie jest teraz.

substanceonly


Sam album stoi dokładnie w połowie drogi między „The Party’s Over” a „The Colour Of Spring”, nie tracąc przy tym własnej tożsamości. Highlightami krążka są z oczywistych względów te z piosenek, które najśmielej
antycypują art-pop swojego następcy.

Recenzja „It’s My Life” Talk Talk na Screenagers.pl


Nawet jeżeli tak jest i nawet jeżeli wszelkie
antycypacje nie znajdą większego pokrycia w rzeczywistości, to dzieje się w ostatnich latach wystarczająco mało rzeczy naprawdę działających na wyobraźnię, żeby choć przez chwilę się tym nie podjarać.

Recenzja „In Rainbows” Radiohead na Screenagers.pl


mało kto miał pojęcie, że ponad dwadzieścia lat wcześniej Jacek Cygan ustami Anny Jurksztowicz antycypował boom na ekrany dotykowe.

Recenzja piosenki „Video dotyk” Anny Jurksztowicz na Porcys.com


Okładka ma w sobie coś z ikon Andrieja Rublowa, zaś tytuł antycypuje przyszłość płyty. Ona nigdy nie będzie pośród złotych dzieł kultury masowej ale wśród kalek, wśród trupów, dwuwymiarowych czaszek uwięzionych w ścianach korytarzy gry komputerowej „Doom”.

Recenzja „Between the Dead” The Goslings na Screenagers.pl


Repetowane pytanie „Will you live in the physical world?”
antycypuje niewypowiedzianą ponurą odpowiedź.

Recenzja „Random Spirit Lover” Sunset Rubdown na Screenagers.pl

A to tylko klika przykładów…

Reklamy

5 uwag do wpisu “Ja antycypuję, Ty antycypujesz, On antycypuje, ale to jeszcze nic…

  1. Nie do końca. To jest tak, jak ktoś wcześniej gra tak, jak ktoś grał później. Takie odkrycie wsteczne. Skoro najpierw docieram na przykład do utworu March Into The Sea Modest Mouse z płyty We Were Dead Before The Ship Even Sank z 2007r., a potem wysłucham albumu Loggerheads D.O.A. z 1993r., to mogę stwierdzić, że Shithead z D.O.A. antycypuje sposób śpiewania Isaaca Brocka z Modest Mouse w w/w kawałku. :D:D

  2. Yeah 🙂 Od razu przypomniał mi się odcinek serialu „Zmiennicy”. Reżyser Barewicz chce zamówić obiad w motelu, a kelnerka mu odpowiada „Proszę mi tu nie antycypować!”. Chwilę wcześniej kelnerka wysłuchała opowieści o antycypacji w książce Jana Oborniaka.

  3. @ bijadżijew – Do definicji słownikowej, to się ma tak, że jak ktoś wcześniej wykonuje jakiś styl, który później jest popularny, no to antycypuje. Innego wyjaśnienia nie ma. O ile jestem w stanie łyknąć, że to z definicją w miarę idzie w parze, tak nadużycie tego słowa zmusza mnie do interpretacji, że bez antycypacji nie ma recenzji. Jak coś czegoś nie antycypuje, to jest pewnie słabe. A antycypować można wszystko. I wszystkich może ktoś antycypować. I tak dalej.

    @wmichael – aż tak dobrze zmienników nie znam, ale mi się to kojarzy ze zdaniem:”Prasłowiańska grusza chroni w swych konarach plebejskiego uciekiniera”. Podobny poziom abstrakcji.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s